کلمه «عندالاقتضا» یک اصطلاح عربی است که در متون فقهی و شرعی به کار رفته و به معنای «هنگام اقتضا» یا «در صورت نیاز و ضرورت» است. این عبارت نشاندهنده زمانی است که انجام کاری یا اتخاذ تصمیمی بر اساس نیاز و اقتضای شرایط ضروری میشود و بدون آن ضرورت، اقدام انجام نمیگیرد. «عندالاقتضا» بر اهمیت تشخیص زمان و موقعیت مناسب برای عمل تأکید دارد و بیانگر انعطافپذیری در فقه و احکام است. این واژه اغلب در متون حقوقی و فقهی برای بیان قواعدی به کار میرود که الزام یا اجرا آنها مشروط به شرایط خاص است. استفاده از این اصطلاح به فرد اجازه میدهد تا در مواجهه با مسائل پیچیده، تصمیم خود را بر اساس نیاز واقعی و مقتضیات موقعیت اتخاذ کند. معنای آن همچنین شامل رعایت مصلحت و توجه به شرایط محیطی و زمانی است. در متون اسلامی و شرعی، «عندالاقتضا» نشاندهنده توازن میان الزام و اختیار و توجه به مقتضیات زمان و مکان است. این واژه به فهم دقیقتر احکام و قواعد کمک میکند و نقش مهمی در استنباط فقهی دارد.
عندالاقتضا
فرهنگ عمید
هنگام اقتضا.
جمله سازی با عندالاقتضا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هرگاه شاه نظر مجلس شورای ملی را تصویب فرمودند، امر به اجرا میدهند والا موضوع تا شش ماه، مسکوت مانده و عندالاقتضا ممکن است بعد از انقضای این مدت، به عنوان طرح یا لایحه جدیدی در از مجلسین مطرح شود.اصل ۴۸[یادداشت ۱] و هر یک از اصول قانون اساسی مورخ ۱۴ ذیقعدةالحرام ۱۳۲۴ قمری و متمم آن که مخالف مقررات این اصل است نسخ میشود.»