[ویکی فقه] علی بن عبدالعالی میسی از علمای امامیه قرن دهم می باشد.
شیخ علی بن عبدالعالی میسی از علمای امامیه قرن دهم از اساتید شهید ثانی است و کتابی با عنوان شرح جعفریه دارد و محقق ثانی در اجازه ای که به داده است بسیار تعریف نموده است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در آغاز عمر نزد علمای عامه و خاصه کسب علم نمود. شیخ علی بن عبدالعالی میسی (۹۳۸هجری قمری) و سید جعفر کرکی، نویسنده کتاب المحجه البیضا در فقه و شیخ محمد بن مکی، از اساتید او بودند. سپس برای طلب معرفت و حصول رتبهٔ کمال از دیار خود به مصر، دمشق، حجاز، فلسطین، عراق و استانبول مسافرت کردهاست. در آن تاریخ که بعد از حملهٔ مغول و امیر تیمور و شیوع ملوکالطوائفی و هرج و مرج، بغداد و بلاد ایران و ترکستان از آبادی و رونق سابق افتاده و به جای آن بلاد شام و مصر مرکز علوم و معارف شده بود، شیخ در آن دیار در نزد دانشمندان و علما تلمذ کرد تا در سن سی و سه سالگی به رتبه و درجهٔ اجتهاد بالغ گشت. آنگاه از مصر به وطن خود شتافت و به تدریس و تعلیم اشتغال جست. قاضی عسکر که مراتب فضل و دانش وی را دید امر تدریس مدرسهٔ بعلبک و تولیت اوقاف آنرا که سلطان سلیمان اول وقف نموده بود را به او محول داشت. تنها اساتید سنّیِ او را دوازده تن نوشتهاند. او به مذاهب پنجگانه جعفری، حنفی، شافعی، مالکی و حنبلی مسلط بود و اولین بار فقه تطبیقی را تدریس کرد.
