لغت نامه دهخدا
( عتیبة ) عتیبة. [ ع َ ب َ ] ( ع ص ) کم خیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ).
( عتیبة ) عتیبة. [ ع َ ب َ ] ( ع ص ) کم خیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ).
کم خیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عتیبه در شهر مکه به دنیا آمد. او فرزند ارشد عبد العزى بن عبدالمطلب و اروى بنت حرب بود.
💡 عتیبه بن ابیلهب (به عربی: عُتَیْبَة ابْنِ أَبیّ لَهَب) پسر عبد العزى بن عبدالمطلب مشهور به ابولهب و پسر عموی محمد پیامبر اسلام بود. او قصد داشت با ام کلثوم دختر سوم محمد ازدواج کند، اما به درخواست پدرش نامزدی با او را لغو کرد.
💡 عتیبه یکی از سه پسر ابولهب، مخالف سرسخت محمد بود. او تنها پسر ابولهب بود که مسلمان نشد.