لغت نامه دهخدا
( عباءة ) عباءة. [ ع َ ءَ ] ( ع اِ ) نوعی از گلیم. ج، عباآت. ( منتهی الارب ). عباء. ( اقرب الموارد ). و رجوع به عباآت و عباء شود.
عباءه
جمله سازی با عباءه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 1 قال على (ع ): كان فراش عباءه و كانت مرفقته ادما حشوها ليف فثنيت لخ ذات ليلهفلم اصبح قال: لقد منعنى الفراش الليله الصلاه، فامر انيجعل بطاق واحد.(141)