طایق
لغت نامه دهخدا
طایق. [ ی ِ ] ( ع اِ ) میان هر یک از دو چوب کشتی و بقولی یکی از چوبهای زورق. و بگفته ای وسط کشتی. لبید گوید: فالتام طائقهاالقدیم فاصبحت ما ان یقوم دراها ردفان. اصمعی گوید: طائق چیزی است که از کشتی نمودار باشد مانند تندیی که از کوه فرودآمده باشد.( ذیل اقرب الموارد از اللسان ). رجوع به طائق شود.
جمله سازی با طایق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ویژگی‌های این دره طبیعت دست‌نخورده و پوشش گیاهی انبوه و چشمه طبیعی و شماری غار است. روشن شد که اتاقک‌های پرآب غار طایق از آب دره سرچشمه می‌گیرد. بهترین زمان برای بازدید از این جایگاه از آغاز تیرماه تا پایان شهریور هر سال است.
