شیپور استاش

{eustachian tube, auditory tube} [زیست شناسی] لوله ای که ابتدای آن استخوانی و انتهای آن غضروفی است و گوش میانی را به حلق وصل می کند

گوش میانی به وسیلهٔ لوله باریکی که شیپور یا لوله استاش ( Eustachian tube ) نامیده می شود به پشت بینی متصل شده است. لوله استاش همراه با گوش میانی فشار هوا را بر هر دو طرف پرده گوش متعادل می کنند.
این لوله تقریباً ۳۵ میلی متر طول دارد و pharyngotympanic نیز نامیده می شود. نام استاش از آناتومیست قرن شانزدهم گرفته شده است. این مجرا از سطح قدامی گوش میانی به سطح خارجی نازوفارنکس در ناحیه کونکای تحتانی بینی می رسد.
چهار عضله زیر در عملکرد شیپور استاش مؤثرند: Levator veli palatini, Salpingopharyngeus muscle, Tensor tympani muscle و Tensor veli palatini muscle
این لوله شامل دو قسمت استخوانی در یک سوم ابتدایی و غضروفی در دوم سوم انتهایی ( حلقی ) است. دریچه گوشی لوله تنگتر از سمت حلقی آن است. زاویه شیپور استاش با سطح افقی در بالغین ۴۵ درجه و در اطفال ۱۵ درجه بوده، این مسئله یعنی افقی تر بودن شیپور استاش در اطفال یکی از علل شیوع عفونت گوش میانی در اطفال است
لوله استاش فشار هوا را در هر دو طرف پرده گوش متعادل می کنند. لازم است بدانید که بهترین حالت پرده گوش وقتی است که فشار دو طرف پرده گوش با یکدیگر ( یعنی با فشار محیط اطراف ) برابر باشند.
لوله استاش حالت ارتجاعی دارد در حالت معمول جداره هایش روی یکدیگر خوابیده است. هنگامی که فشار داخل حلق زیاد شود مثل هنگام بلع یا زور زدن ( به علت فشار هوا ) یا وقتی خمیازه می کشید یا غذا می جوید ( به علت عضله کشنده نرم کام ) باز می شود. اگر با هواپیما یا در مناطق کوهستانی سفر کرده باشید احساس کرده اید که لوله های استاش در هر دو گوش شما باز شده است و ناگهان صدای ترق در گوش تان احساس می کنید. در حقیقت این صدایی است که شما را مطمئن می کند لوله استاش باز شده و فشار هوا در هر دو پرده گوش یکسان است.
اختلال در شیپور استاش به این معنی می باشد که شیپور استاش مسدود شده است یا به درستی کار نمی کند سپس هوا به گوش میانی راه پیدا نمی کند بنابراین هوا در بخش خارجی پرده گوش بیشتر از بخش داخلی شده است و پرده گوش را به سمت داخل گوش هل داده و اعصاب پرده گوش را تحت تأثیر قرار داده و در نتیجه در اثر برخورد امواج صوتی به خوبی مرتعش نمی شود.
علامت اصلی آن اختلال در شنوایی می باشد و شما همچنین ممکن است درد گوش داشته باشید زیرا پرده گوش مرتعش و کشیده شده است از جمله علائم دیگر:احساس پری در گوش، وزوز گوش ( احساس شنیدن صدای زنگ در گوش ) , سرگیجه که یک یا هر دو گوش ممکن است مبتلا شوند.

لوله‏ای که ابتدای آن استخوانی و انتهای آن غضروفی است و گوش میانی را به حلق وصل می‏کند.

💡 کناره محیطی استخوان از طرف خارج و جلو با استخوان پیشانی و در عقب با بخش صدفی استخوان گیجگاهی (تمپورال) مَفصل می‌شود. در حد خلفی کناره خارجی بال بزرگ، زائده نوک‌تیزی به نام خار پروانه‌ای وجود دارد. بخشی از کناره محیطی که در حد فاصل بین خار پروانه‌ای و جسم پروانه‌ای قرار دارد به دو بخش تقسیم می‌شود. نیمه داخلی این کنار به همراه کنار قدامی خاره‌ای (پتروز) ایجاد سوراخ اشکی foramen lacerum را می‌نماید که گدرگاه سرخرگ کاروتید داخلی می‌باشد ولی نیمه خارجی آن با کنار قدامی پتروز از استخوان گیجگاهی مفصل می‌شود بین این دو استخوان در سطح تحتانی جمجمه شیاری به‌نام ناودان لوله‌ای sulcus tubae ایجاد می‌شود که محل‌ّ استقرار بخش غضروفی شیپور استاش می‌باشد. بخش داخلی کناره محیطی بال بزرگ در جلو آزاد بوده و حد پایینی شکاف کاسه‌چشمی بالایی را ایجاد می‌نماید و در عقب به جسم استخوان پروانه‌ای اتّصال دارد.

💡 سودوافدرین یک ترکیب ضداحتقان است که در سرماخوردگی و در درمان احتقان بینی یا سینوس‌ها، مجرای شیپور استاش، التهاب سروزی گوش میانی، رینیت وازوموتور و اختلال عملکرد گوش میانی به دلیل تغییرات فشار جو استفاده می‌شود. سودوافدرین یا ترکیبات مشابه آن (مانند فنیل آفرین) در اغلب قرصها و شربتهای سرماخوردگی نیز وجود دارد.