شیوم
لغت نامه دهخدا
شیوم. [ ش ُ ] ( ع مص ) شیم. ( ناظم الاطباء ). استوار و راست کردن حمله را در جنگ. || درآمدن چیزی. || ساق خود را بر اسب زدن. || پنهان کردن چیزی در چیزی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به شیم شود.
جمله سازی با شیوم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 عفونت با این ویروس، بیشتر در اوایل کودکی دیده میشود و اکثراً تا سن ۸ سالگی علیه سروتیپهای ۱و۲و۳ این ویروس آنتی بادی پیدا میکنند.(عفونت با تیپ ۴ ویروس کمتر گزارش شدهاست.)در بزرگسالان، درگیری معمولاً خفیف بوده و ویروس عامل کمتر از ۵% بیماریهای تنفسی است. این در حالیست که در کودکان، دومین پاتوژن دستگاه تنفسی تحتانی بعد از ویروس سن سی شیوم تنفسی (RSV)، ویروس پاراآنفلوآنزاست.