حسین طباطبائی

لغت نامه دهخدا

حسین طباطبائی. [ ح ُ س َ ن ِ طَطَ ] ( اِخ ) ابن محمدبن محمدرضابن مهدی بحرالعلوم طباطبائی نجفی فقیه اصولی شاعر. متولد 1221 هَ. ق. 1806/ م. و درگذشته در نجف 1306 هَ. ق. 1889/م. دیوان شعر و شرح منظومه جدش بحرالعلوم از وی باقی است. ( معجم المؤلفین ) ( اعیان الشیعه ج 26 ص 58 ) ( ذریعه 9 ).

فرهنگ فارسی

ابن محمد بن محمد رضا بن مهدی بحرالعلوم طباطبائی نجفی فقیه اصولی شاعر دیوان شعر و شرح منظومه جدش بحرالعلوم از وی باقی است

جمله سازی با حسین طباطبائی

💡 محمد واعظ زاده خراسانی (زاده ۵ اسفند ۱۳۰۴ مشهد – درگذشته ۲۸ آذر ۱۳۹۵ مشهد) محقق و متفکر اسلامی معاصر، استاد دانشگاه فردوسی مشهد، مؤسس دانشگاه مذاهب اسلامی و نخستین دبیرکل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی بود. وی علوم دینی را در حوزه‌های علمیه نجف، مشهد و قم نزد سید حسین طباطبایی بروجردی، سید محمدرضا گلپایگانی، سید روح‌الله خمینی و سیدمحمد حسین طباطبائی آموخته بود.

💡 غلامحسین ابراهیمی دینانی در ۵ دی سال ۱۳۱۳ در دینان از توابع شهر درچه استان اصفهان به دنیا آمد. وی پس از تحصیل ابتدائی در روستای خود، در مدرسه علمیه نیماورد اصفهان به تحصیلات دینی مشغول شد. پس از گذراندن دوره سطح و مقدمات فلسفه، در سال ۱۳۳۳ وارد حوزه علمیه قم شد و ضمن تحصیل خارج فقه و اصول نزد مراجع بزرگ، به فراگیری فلسفه نیز در نزد علامه طباطبائی پرداخت؛ که شاهد مباحث فلسفی هانری کربن (فرانسوی) و سید محمد حسین طباطبایی نیز بود. منطق و فلسفه را در اصفهان نزد حکیم سید فضل‌الله ضیاء نور شروع کرد و در قم در سطح عالی با سید محمد حسین طباطبائی به پایان رساند و از شاگردان خاص او گردید. وی در سال ۱۳۴۵، و پنج سال پس از درگذشت سید حسین طباطبایی بروجردی به تهران مهاجرت کرد و وارد دوره کارشناسی دانشگاه تهران شده و پس از اخذ درجه کارشناسی، جهت گذراندن امورات زندگی به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد. وی تا دریافت درجه دکتری ادامه تحصیل داد و در سال ۱۳۵۲ از رساله دکتری تخصصی فلسفه خود دفاع کرد.