حسین حائری

لغت نامه دهخدا

حسین حائری. [ ح ُ س َ ن ِ ءِ ] ( اِخ ) ابن محسن بن مرتضی بن محمدبن علی حسینی حائری شاعر. تذکرةٔ شعرا دارد. وی در 1246 هَ. ق. / 1830م. متولد و در 1319 هَ. ق. / 1901 م. درگذشت. ( معجم المؤلفین از اعیان الشیعه ج 27 ص 126 ).

فرهنگ فارسی

ابن محسن بن مرتضی بن محمد بن علی حسینی حائری شاعر تذکره شعر دارد

جمله سازی با حسین حائری

💡 پدرش سید حسین حائری کاظمی در ذیقعده ۱۳۱۹ قمری در سن هفتاد سالگی درگذشت.

💡 وی برادر محمد حسین حائری اصفهانی معروف به صاحب فصول و داماد جعفر کاشف الغطا است. وی با یکی از دختران کاشف الغطا به نام نسمه خاتون (متوفای حدود ۱۲۹۵ هـ. ق) ازدواج نموده‌است. محمدباقر نجفی اصفهانی حاصل این ازدواج است.