توماس داکن

لغت نامه دهخدا

توماس داکن. [ ت ُ ک َ ] ( اِخ ) سن. دانشمند الهیات ( 1225-1274 م. ). وی کاتولیک بوده و آثار او از قبیل «مجموعه ای بر ضد مشرکان » و «مجموعه الهیات » و جز اینها به وسیله ٔکلیساهای کاتولیک به عنوان پایه رسمی الهیات قبول گردید و نظرش بنام «تومیسم » شهرت یافت. ( از لاروس ).

فرهنگ فارسی

( قدیس ) حکیم الهی کاتولیک ( و. کاخ روکاسکا۱۲۲۵ - ف. ۱۲۷۴م. ) مولف مباحث ضد نجبا مباحث حکمت الهی - و غیره که رسما بعنوان مبانی حکمت الهی کلیسای کاتولیک پذیرفته شده. افکار وی که ملهم از فلسفه ارسطوست بنام تومیسم خوانده میشود.
دانشمند الهیات است ( ۱۲۷۴ - ۱۲۲۵ میلادی ) وی کاتولیک بوده و آثار او از قبیل مجموعه بر ضد مشرکان و مجموعه الهیات و جز اینها بوسیله کلیساهای کاتولیک بعنوان پایه رسمی الهیات قبول گردید و نظرش بنام تومیسم شهرت یافت

جمله سازی با توماس داکن

💡 از دیگر اندیشمندانی که در خصوص این نظریه مطالعات فراوانی انجام دادند و تأثیراتی در مفهوم آن ایجاد کردند می‌توان به آمبرواز، سوآرز، ساموئل پوفندرف، هوگو گروسیوس، توماس داکن، واتل و توماس هابز اشاره کرد. با ظهور عصر جدید [از آغاز قرن ۱۶ تا آغاز قرن ۱۹]، دکترین قرون وسطایی جنگ مشروع، جنبهٔ مذهبی خود را از دست داد و جنگ برای کشورها به مثابهٔ یک حق پادشاهی و هر زمان که منافع ایجاب کند مطرح گردید.