لغت نامه دهخدا
( تسریة ) تسریة. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) از: ( «س ری » ) سریه برآوردن و سریه فرستادن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || زدودن اندوه را از کسی. ( از متن اللغة ).
تسریه. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) از: ( «س ر و» ) افکندن جامه را از خود. ( از اقرب الموارد ). از خود افکندن چیزی را. ( منتهی الارب ).