بقاوه

( بقاوة ) بقاوة. [ ب َ وَ ] ( ع مص ) بقاوت. نگریستن و نظر کردن بسوی کسی. || انتظار کردن کسی را و حفظ و نگاهبانی کردن کسی را. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). || ابقه بقاوتک مالک، یا ابقه بقوتک مالک؛ نگاهدار او را چنانکه نگاه می داری مال خود را. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

💡 (فاذن الجمع بين الحكمه و الشريعه فى هذه المساله العظيمه لا يمكن الا بما هداناالله اليه و كشف الحجاب عن وجه بصير تنا بملاحظه الامر على ما هى عليه من تحقيقتجدد الاكوان الطبيعيه الجسمانيه و عدم خلوها فى ذاتها عن الحونادث فالفيض من عندالله باق دائم و العالم متبدل زائل فى كل حين و انما بقاوه بتواردالامثال كبقاء الانفاس فى مدة حيوة كل واحد من الناس و الخلق فى لبس وذهوال عن تشابه الامثال و تعاقبها عن وجه الاتصال ) (85)