بزرگ زادگی

شرافت، اصالت، نجابت

فرومایگی، پستی

بزرگ زادگی. [ ب ُ زُ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی بزرگ زاده. فرزند مردی بزرگ بودن. نژاده بودن. نسب از بزرگان داشتن. نجابت. اصالت. ( ناظم الاطباء ): ازبهر بزرگ زادگی تو... ترا حقی گزاریم. ( تاریخ بیهقی ). که تو سلطان و راعی ما نیستی ازبهر بزرگ زادگی تو که دست تنگ شده و بر ما اقتراحی کنی ترا حقی گذاریم. ( تاریخ بیهقی ص 39 ).

بزرگ زاده بودن، اصالت، نجابت.

نجابت اصالت.