لغت نامه دهخدا
باطنیون. [ طِ نی یو ] ( اِخ ) نام سلسله حکامی که در سوریه بدین عنوان حکومت کرده اند. در سال 520 هَ. ق. بهرام داعی، بانیاس را اشغال کرد و در سال 522 هَ. ق. وفات یافت، خلیفه او اسماعیل، شهر را در 15 رمضان سال 523 هَ. ق. به سربازان صلیبی تسلیم کرد. راشدالدین ابوالحسن سنان بن سلیمان بن محمد در 557 هَ. ق. و 560 هَ. ق. حکومت را به دست آورد و پس از او کمال الدین حسن بن مسعود و مجدالدین و سراج الدین مظفربن حسین و تاج الدین ابوالفتوح بن محمد و رضاءالدین ابوالمعالی و نجم الدین اسماعیل و شمس الدین بن اسماعیل و صارم الدین مبارک بن الرضا تا سال 668 هَ. ق. بتدریج حکومت راندند و سرانجام در سال 671 هَ. ق. در زمان بیبرس تسلیم شدند. ( از معجم الانساب زامباور ص 161 و 162 ).