اهباط

اهباط. [ اِ ] ( ع مص ) فرودآوردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). فروفرستادن و فرودآوردن.( آنندراج ). فروآوردن. ( تاج المصادر بیهقی ). || کاسته کردن بهای آخریان. ( تاج المصادر بیهقی ).

( اِ ) [ ع. ] (مص م. ) فرود آوردن، هبوط دادن.

۱. فرود آوردن.
۲. فروفرستادن.

فرود آوردن، هبوط دادن.

💡 آدم نظر را از محبوب اصلى متوجه كثرت اسما نمود، (و البته نظر به كثرت اسما، نظربه كثرات لوازم هم خواهد بود.) و چون محبوب اين امر خلاف قانون محبت را ديد با صداىرساى قرآنى صلا به رسوايى آدم زد و اين ندا به گوش همه ذرات جهان و جهانيانرسيد و آدم به كيفر نظر كردن به عالم طبيعت، اهباط شد تا در اين كثرات و قعر عالموجود سير كند و بداند كه اين كثرات لايق توجه نبوده، و در واقع متن جهنم است.