امع

امع. [ اِم ْ م َ ] ( ع ص ) مرد سست رای فرمانبردار هرکس. || هر که همراه مردمان بضیافت رود بی آنکه خوانده باشند او را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || آنکه در دین تبعیت دیگران نماید. || متردد در غیر صنعت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). رفت و آمد کننده در غیر پیشه و کاری. ( ترجمه قاموس ). || آنکه هر که را بیند گوید من با توام.( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). این کلمه درتمام معانی از صفات مردان است و امراءة امعة نمی گویند مگر بقلت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج، اِمَّعون. ( از اقرب الموارد ). و گویند اصل امع، انی معک است و این از باب نحت است. ( از اقرب الموارد ).

مرد سست رای فرمانبردار هر کس

💡 زین همی گوید نگارندهٔ فکر که بکن ای بنده امعان نظر

💡 حدس و امعان نظر الماس دان گشت مینا دقت فهم ای جوان

💡 چیست امعان چشمه را کردن روان چون ز تن جان رست گویندش روان

💡 لذا ما نباید در ورطه اغراق-گرایی نسبت به یافته های عصب شناسی از مغز انسان بیفتیم و با امعان رویکرد رادیکال، اراده آزاد را از اساس انکار نماییم....».

💡 بلی در باب حفظ و روایت و فن فضل و بلاغت اگر تاکید امعان و تجدید امتحان در کار است بحمدالله گوی و چوگان موجود است و اسب و میدان حاضر

💡 این سخن بلا دلیل است و قائل آن را آگاهی از این که حیوانات را ادراک کلیات نبود نیست. جهل به چیزی نیز که وجود آن را نفی نمی کند، و امعان نظری در شگفتی هائی که از حیوانات سرمی زند، باعث می آید که بپذیریم که حیوانات را نیز قدرت ادراک کلیات است. (پایان کلام قیصری)