لغت نامه دهخدا
افترا زدن. [ اِ ت ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) تهمت زدن. دروغ بستن بکسی. بدروغ چیزی بکسی بستن. و رجوع به افتراء شود.
افترا زدن. [ اِ ت ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) تهمت زدن. دروغ بستن بکسی. بدروغ چیزی بکسی بستن. و رجوع به افتراء شود.
تهمت زدن. دروغ بستن بکسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به راستى كسانى كه فرزندان خويش را از كم خردى و بى دانشى كشتند زيانبار شدند.و آنچه را خدا روزيشان كرده با افترا زدن به خدا حرام شمردند، براستى كه گمراهشدند و هدايت يافتگان نبودند (140)
💡 در سال ۲۰۱۶، مایکل مکلون، مدیر شهرستان شورای شهرستان سابق دانیگول، پس از چاپ آنچه که ادعا میکرد سوگندنامهای بوده که در دادگاه گشوده شده بود، یک دادرسی دادگاه عالی علیه ویلیج را بهدلیل افترا زدن آغاز کرد که در آن جزئیات ادعاهای متعددی دربارهٔ برنامهریزی در شهرستان دانیگول توسط جرارد کانوی، برنامهریز ارشد شهرستان، مطرح شده بود.