استحفاف

استحفاف. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) استحفاف اموال کسی؛ همه مال کسی گرفتن. گرفتن همه مال های کسی را. ( از منتهی الارب ).

همه مال کسی گرفتن

💡 چنانچه قلبيكه در آن يقين و اعتقاد به تاءثى تربت نيست و صاحبش به آنچه مصلحت وصلاح خودش در آن است استحفاف مى ورزد اثر وعمل تربت را قطعاً فاسد مى نمايد.(32)

💡 از حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّممنقول است كه هشت كسند كه اگر بايشان مذلتى و خوارى برسد ملامت نكنند مگر خود راكسيكه بر سفره حاضر شود كه او را نطلبيده باشند و كسيكه بر صاحب خانه تحكم كندو كسيكه طلب خيراز دشمنان خود بكند و كسيكه طلبفضل و احسان از لئيمان و بخيلان بكند و كسيكه خود راداخل كند در رازى كه ميان دو كس باشد بى رخصت ايشان و كسى كه استحفاف كندبپادشاهان و صاحبان حكم و كسيكه در مجلسى بنشيند كه سزاوار آنمجلس نباشد وكسيكهبا شخصى سخن گويد گوش باو ندهد.