اذاعه

( اذاعة ) اذاعة. [ اِ ع َ ] ( ع مص ) آشکار کردن. آشکارا کردن. ( غیاث اللغات ). فاش کردن ( چنانکه خبر را ). پراکنده کردن ( چنانکه خبری را ). اظهار. اشاعه ( خبر را ). انتشار.
- اذاعه سرّ خود، یابسرّ خود؛ فاش کردن راز خویش و آشکار و ظاهرکردن آن، یا ندا دردادن بدان در مردم.
|| پراکنده نمودن. || پراکنده شدن ( چنانکه خبر ). || آشامیدن تمام آب حوض یا کوزه: اذاعه ابل ماء حوض را؛ آشامیدن تمام آن را و همچنین است: اذاع القوم ( او الناس ُ ) بما فی الحوض. || بردن، چنانکه مال کسی را: اذاع بمتاعه؛ برد آن را. || پاشیدن بول. ( آنندراج ). || همه را فراگرفتن،چنانکه ریش و قرحه تن را.

(اِ عَ یا عِ ) [ ع. اذاعة ] (مص م. ) آشکار ساختن، فاش کردن.

اذاعت: فاش کردن، آشکارکردن، پراکنده کردن، فاش کردن خبریاراز، منتشرساختن اخباربوسیله رادیو
( مصدر ) آشکار کردن فاش ساختن پراکندن.

آشکار ساختن، فاش کردن.

💡 فرمود: (مدّتى است شنيدم و مى ترسم در آن زياد و كمى شود، بايد او را ملاقات كنم وبپرسم، آنگاه بنويسم و لكن ملاقات او و تلقى او صعب است. چه او از زمان وقوع اينقضيّه، انسش با مردم كم شده. مسكنش بغداد است و چون به زيارت مشرّف مى شود بهجايى نمى رود و بعد از قضا و طراز زيارت بر مى گردد. گاه شود كه درسال يك دفعه يا دو دفعه در عبور ملاقات مى شود و علاوه بنايش بر كتمان است. مگربراى بعضى از خواص از كسانى كه ايمن است از نشر و اذاعه آن از خوف استهزاىمخالفين مجاورين كه منكرند ولادت مهدى عليه السلام و غيبت او را و خوف نسبت دادن عوام اورا به فخر و تنزيه نفس.)