مجالد

مجالد. [ م َ ل ِ ] ( اِخ ) ابن سعیدبن عمیر از همدان، مکنی به ابی عمیر. راویه اخبار است و هیثم بن عدی از او بسیار روایت کند و مجالد حدیث نیز شنوده. و نزد محدثین ضعیف است. وفات او به سال 144 بوده است. ( ابن الندیم، یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

💡 قطام ملعونه گفت: من از قبيله خود جمعى را با تو همراه مى كنم كه تو را در اين امر يارىنمايند، پس آن ملعونه وردان بن مجالد را از قبيله خود ياور او كرد، و ابن ملجم ملعون،شبيب بن بجره را ديد و گفت: اى شبيب نمى خواهى تو را به كارى دعوت كنم كه باعثشرف دنيا و آخرت تو باشد؟

💡 سپس هلال بن علقمه كه از قبيله تيم الرّباب بود، همراه برادرش، مجالد، خروج كرد وبه (ماسبذان ) آمد. على (ع ) معقل بن قيس رياحى را به مقابله وى فرستاد. او موفّق شدكه هلال و اصحابش را - كه دويست نفر بودند - بكشد و كشته شدن آنان در جمادى الاولىسال سى وهشتم بود.