💡 با توجه به مطالب ذكر شده در اين فراز، به اين نتيجه مى رسيم كه ماهيت دنيا ملازماست با وجود ناملايمات و گرفتاريها و اين براى امتحان بشر است كه در هر درجه اى ازتوجه و درك قرار دارد از آنها استفاده كرده يا دراصل ايمان آوردن به خداوند و يا در ازدياد ايمانش و در نهايت هر مقدار همت انسان بالاباشد در رسيدن به كمالات، ابتلاء او به مصائب بيشتر است تا مقاومتش آزموده شود، درعين حال نبايد در تمامى مراحل از كمك گرفتن از خداوندمتعال در پياده كردن اين اوصاف شريفه غافل بود از اين جهت در اين زيارت از خداوند مىخواهيم كه نفس ما را در نزول بلايش صابر قرار دهد، و اين حقيقت از قرآن كريم گرفتهشده آنجا كه خداوند به پيامبرش مى فرمايد: و اصبر و ما صبرك الا بالله (657)، (و صبر داشته و صبرت جز به خداوندمتعال نيست ) و اين خطاب وقتى بود كه مصيبت بزرگى بر آن حضرت وارد شده بود وآن مثله شدن حضرت حمزه عموى پيامبر اكرم عليهماالسلام. بنابراين صفت صبر هم ازايمان سرچشمه مى گيرد و هم در زياد كردن ايمان تاءثير بسزايى دارد.