قمرغه

قمرغه. [ ق َ م ُ غ َ ] ( ترکی، اِ ) شکارگاه که امراء و سلاطین در احاطه کلان آهو و گوزن و غیره میگذارند. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات از لغات ترکی ).

💡 شکار جرگه، که گاه در گذشته شکار قمرغه نامیده می‌شد، نوعی شکار است که در آن مردم بسیاری نخجیر (شکار) را احاطه نمایند تا جانور به سمت شکارچی رانده شود. در هند به این نوع شکار هتهجوری گویند.