لغت نامه دهخدا
قدرون. [ ق َ ] ( اِخ ) ( وادی سپاه ) و آن وادی است که از مسافت یک میل و نیم به شمال غربی اورشلیم مانده شروع نموده تا به زاویه دیوار شمال شرقی امتداد یافته از آن پس به طرف شرقی شهر سرازیر شود و آن را وادی یهوشافاط نیز گویند و فیمابین حصار شهر از طرف مغرب و در میانه کوه زیتون و تل المعصیة از طرف مشرق واقع گشته از آن پس رو به ماربارسایا جائی که به وادی الراهب مسمی است سرازیر شود و از آنجا رو به دریای لوط امتداد یافته و در آنجا به وادی النار مسمی شود. در همین وادی است که تماثیل معکه را سوزاندند. ( اول پادشاهان 15:13 و دوم تواریخ ایام 15:16 ). و تمام اسباب پرستشهای ناراستی که باعث ناپاکی هیکل خداوند میشد در همین وادی ریخته شد. ( دوم تواریخ ایام 29:16 و 30:14 ). و پس از اینها گورستان شد. و از جمله اشخاصی که از این وادی گذر نمودند یکی داود است در زمانی که از حضور ابشالوم فرار مینمود. ( دوم سموئیل 15:23 ). و همچنین وجود مبارک مسیح هم در وقت رفتن به باغ جتسیمانی از این وادی عبور نمود. ( کتاب یوحنا 18:1 ) ( قاموس کتاب مقدس ).
