لغت نامه دهخدا
فعل ناقص. [ ف ِ ل ِ ق ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ( اصطلاح نحو عربی ) در زبان عرب،افعالی است که همه صیغه های آن در زمانهای مختلف صرف نمیشود. ( یادداشت مؤلف ). فعل ناقص را ناقص از آن گویند که معنی آن بدون خبر فایده تام نمی بخشد بخلاف سایر افعال، چنانکه اگر گفته شود: «کان زیدٌ»، به معنی کان فایده تام نبخشد تا وقتی «قایماً» مذکور نگردد. ( از غیاث ). فعل ناقص محتاج به اسم و خبر است. در مثال غیاث اللغات کان فعل ناقص است، زید اسم فعل ناقص، قائماً خبر آن است. افعال ناقصه عربی عبارتند از:کان، صار، اصبح، امسی، بات، اضحی، غدا، راح، ظل، آض، عاد، مازال، ماانفک، مافتی، مابرح، مادام و لیس.
