عیش خانه

لغت نامه دهخدا

عیش خانه. [ ع َ / ع ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) محل عیش. خانه عیش و عشرت وخوشگذرانی. عشرتکده. عشرت گاه. عیشستان:
دنیا برای بیخبران عیش خانه ایست
مرغ حریص را گره دام دانه ایست.صائب ( از آنندراج ).

فرهنگ فارسی

محل عیش خانه عیش و عشرت و خوشگذرانی

جمله سازی با عیش خانه

💡 مقیم بر در و دیوار عیش خانه ی تو همای سدّره نشیمن نشسته همچو ذباب

💡 باده نوشان عیش خانه تو فارغند از خمار و از خمّار

💡 به ایمای خرد زان عیش خانه که ایمن باد ز آسیب زمانه

💡 بغداد را نخواست فضولی مگر دلت کآهنگ عیش خانه تبریز کرده ای

💡 در آب و گل تو همچو ستوران نخفتیی خود را به عیش خانه خوبان کشانیی

💡 دنیا برای بیخبران عیش خانه ای است مرغ حریص را گره دام، دانه ای است