عیان کردن

عیان کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) آشکار کردن. برملا ساختن. واضح گرداندن. هویدا کردن. مشهور ساختن:
وز میی کآسمان پیاله اوست
آفتابی عیان کنید امروز.خاقانی.مهره آورد از سر افعی برون
در سر ماهی عیان کرد آفتاب.خاقانی.گمان بری که ز ارواح تیره زیر اثیر
خلایقی دگر از نو عیان کند خلاق.خاقانی.شکسته دل آمد برِ خواجه باز
عیان کرد اشکش به دیباچه راز.سعدی.گفتم به دلق زرق بپوشم نشان عشق
غماز بود اشک و عیان کرد راز من.حافظ.غمش عیان نکنم ترسم از زبان خلایق
چو مفلسی که بود گنج شایگانش و لرزد.یوسفی جرباذقانی ( از آنندراج ).

آشکار کردن بر ملا ساختن واضح گرداندن

💡 میتوان یک به یک بیان کردن به شناسنده بر عیان کردن

💡 چو گشتندی از او عاجز تو بگرفتی بقهر آن دز که داند جز تو این هرگز چنین فتح عیان کردن