عنان گیر. [ ع ِ ] ( نف مرکب ) آنکه عنان کسی را بگیرد. کنایه از بازدارنده از رفتن هم باشد. ( از آنندراج ). که عنان اسب به دست گیرد. که دوال دهانه اسب به دست گیرد. آنکه دست در عنان اسب کسی زند بقصد فرودآوردن یا داد خواستن:
چون شد آن روز غم عنانگیرش
رغبت آمد بسوی نخجیرش.نظامی.تظلم کنان سوی راه آمدند
عنان گیر انصاف شاه آمدند.نظامی.جان عنان گیر سواریست که تا درنگری
از در دیده درون آید و تا دل برود.وحشی ( از آنندراج ).
آنکه عنان کسی را بگیرد و کنایه از باز دارنده از رفتن هم باشد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بلی اگر نه به تقدیر بسته سیرام ور بگو که چیست ز تدبیرها عنان گیر است
💡 گر جذبهٔ بیجاده عنان گیر نگردد جنبش ز مقامی نکند، قوّت کاهی
💡 پیوند حقیقی کشش جان باشد نه وصل عنان گیر، نه هجران باشد
💡 چون عمر را تن گردد عنان گیر گرد است و صرصر خاشاک و سیلاب
💡 خواهم که شود دست سراپای وجودم در شغل عنان گیری یکران تو باشم
💡 توام کرد از کرم آنسان عنان گیر که بوسد آسمانم سم باره
