واژه «علاه» واژهای عربی است که از ریشه «عُلُوّ» گرفته شده و به معنای بلندی، والایی، رفعت و مرتبه بلند به کار میرود. این واژه معمولاً برای بیان شأن والا، مقام رفیع و بزرگی استفاده میشود و بیشتر در زبان دینی، ادبی و ستایشی دیده میشود. «علاه» هنگامی که در ترکیبهایی مانند «عزّ و علاه» میآید، به معنای بلندی و عظمت مقام الهی است و بر تعالی و برتری مطلق خداوند دلالت دارد. در متون ادبی نیز «علاه» برای اشاره به مرتبهای بلند از فضیلت، افتخار یا بزرگی به کار رفته است. این واژه بار معنایی مثبت و ستایشآمیز دارد و همواره مفهومی از رفعت و برتری را در ذهن تداعی میکند. بنابراین، این کلمه بیانگر جایگاه بلند، شأن عالی و مرتبهای فراتر از حد معمول است.
علاه
لغت نامه دهخدا
علاه. [ ع ِ] ( ع ص، اِ ) ج ِ عَلهی ̍. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || ج ِ عَلهان. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
ناحیه بزرگی است از عمل معره النعان از جهت بر و خشکی و مشتمل است بر قرای بسیار و مسافری که از حلب به حماه رود از اینجا عبور میکند
جمله سازی با علاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 22- (( يالها ضربة حوت مكرماتلم يزن ثقل اجرها ثقلاهاهذه من علاه احدى المعالىو على هذه فقس ما سواها))(منه )
💡 حضرت حق گشوده عزّ و علاه در قرآن به لفظ «بسم اللّه»
💡 به علاه، گزارش شده که سفارتهای استرالیا در بسیاری از کشورهای جهان، هر یک بخش کوچکی از جریان شنود الکترونیک برای اداره سیگنالهای استرالیا را فراهم میکنند.
