عقوب

عقوب. [ ع َ ] ( ع ص، اِ ) آنکه نائب پیشین خود باشد در امور خیر. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
عقوب. [ ع ُ ] ( ع مص ) برگ سبز برآوردن بعد برگ خشک. ( از منتهی الارب ). || نکاح کردن بعد مردن یا طلاق آن. ( از منتهی الارب ). || بر پاشنه زدن. ( دهار ). || خلیفه کسی شدن. ( از منتهی الارب ). از پی درآمدن. ( دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ). جانشین کسی شدن و پس از او آمدن. ( از اقرب الموارد ). عَقب. عاقبة. و رجوع به عقب و عاقبة شود.

برگ سبز بر آوردن بعد برگ خشک نکاح کردن بعد مردن یا طلاق آن

💡 و اگر اين راه هم موفقيت آميز نبود خود را به انواع عقوبات واعمال شاقه تنبيه كرده و با نذرها و عهدهاى بسيار دشوار و سنگين و وفاى به آنها خودرا تاءديب نمايند كه به منزله قطع اعضا و يا سوزاندن و داغ كردن اطراف عضو فاسداست كه پزشكان و جرّاحان به آن اقدام مى كنند ((آخِرُ الدَّواءِ اَلْكَىُّ))(62)

💡 هان میفتید از بر این قصه تا کهنه شود ورنه هر ساعت بدیوان در عقوبات نوید

💡 مرا به یاد تو عمر عزیز می‌گذر تو ای عزیز زی عقوب کی به یاد آری

💡 از بهر آنکه تا کند ارواحشان نزول مالک زند خیام عقوبات در سقر