عفرا

عفرا. [ع َ ] ( اِخ ) عفراء. نام معشوقه عروه است. ( غیاث اللغات ) ( برهان ). رجوع به عفراء ( دختر مهاصر... ) شود.

زنی عرب که معشوقه عروه بن حزام العذری بود: [ چون بلبله دهان بدهان قدح برد گویی که عروه بال به عفرا برافکند.] ( خاقانی. عبد. ۱۴۳ ).
عفرائ نام معشوقه عروه است

اسم: عفرا (دختر) (عربی) (تلفظ: afrā) (فارسی: عَفرا) (انگلیسی: afra)
معنی: نوعی آهو، زن سفید، سفید، زمین سفید که هموار نشده، ( اعلام ) نام یک شاعره ی عرب

💡 چون بلبله دهان به دهان قدح برد گوئی که عروه بال به عفرا برافکند

💡 ابر بارنده ز بر چون دیدهٔ عروه شود چون به زیرش گل رخان چون عارض عفرا کند

💡 جود عفرا و طبع او عروه است بس به غایت رسید عشق و هوا