عَضُّواْ واژهای عربی است که از ریشه «عَضَّ» گرفته شده و به معنای گزیدن، گاز گرفتن یا نیش زدن است. این فعل معمولاً برای اشاره به عملی فیزیکی به کار میرود که در آن دندان یا فک برای بریدن یا فشار آوردن روی چیزی استفاده میشود. در متون کلاسیک عربی، «عَضَّ» و مشتقات آن برای توصیف رفتار حیوانات، انسانها یا حتی کنایهای از شدت عصبانیت و واکنشهای تند به کار میرود.
در کاربرد استعاری و ادبی، عَضُّواْ میتواند به معنای تشدید و مقاومت در برابر چیزی یا کسی نیز باشد. مثلاً در اشعار و متون اخلاقی و مذهبی، گاهی از این واژه برای بیان پایداری، ایستادگی و عدم تسلیم شدن در برابر ظلم یا فشار استفاده میشود. به عبارت دیگر، گزیدن یا نیش زدن در معنا، میتواند کنایهای از مقابله فعالانه یا دفاع شخصی باشد.
این واژه در قرآن، احادیث و متون کلاسیک عربی نیز دیده میشود و نشاندهنده یک عمل مستقیم و محسوس، یا به شکل مجازی، بیانگر شدت واکنش و پایداری است. بدین ترتیب، عَضُّواْ هم در معنای حقیقی و هم در معنای استعاری کاربرد دارد و بسته به متن، میتواند هم عملی فیزیکی و هم رفتاری تند و مقاومتی را نشان دهد.
