عشرت افروز

لغت نامه دهخدا

عشرت افروز. [ ع ِ رَ اَ ] ( نف مرکب ) عشرت افروزنده. باعث شادی و خوشی و خوشدلی و کامرانی:
گروهی تازه روی و عشرت افروز
بگاه خوشدلی روشن تر از روز.نظامی.و رجوع به عشرت شود.

فرهنگ فارسی

عشرت افروزنده باعث شادی و خوشی و خوشدلی و کامرانی

جمله سازی با عشرت افروز

💡 چون بط می می دویم از بهر کام دیگران عشرت افروز حریفان، محنت افزای خودیم