لغت نامه دهخدا
عشرت افروز. [ ع ِ رَ اَ ] ( نف مرکب ) عشرت افروزنده. باعث شادی و خوشی و خوشدلی و کامرانی:
گروهی تازه روی و عشرت افروز
بگاه خوشدلی روشن تر از روز.نظامی.و رجوع به عشرت شود.
عشرت افروز. [ ع ِ رَ اَ ] ( نف مرکب ) عشرت افروزنده. باعث شادی و خوشی و خوشدلی و کامرانی:
گروهی تازه روی و عشرت افروز
بگاه خوشدلی روشن تر از روز.نظامی.و رجوع به عشرت شود.
عشرت افروزنده باعث شادی و خوشی و خوشدلی و کامرانی
💡 چون بط می می دویم از بهر کام دیگران عشرت افروز حریفان، محنت افزای خودیم