لغت نامه دهخدا
ضحوک. [ ض َ ] ( ع ص، اِ ) بسیارخند. ج، ضُحک. || راه فراخ و پیدا و روشن. ( منتهی الارب ). راه آشکار و فراخ. ( منتخب اللغات ). راه روشن. ( مهذب الاسماء ).
ضحوک
فرهنگ عمید
خندان.
جمله سازی با ضحوک
💡 اگر چه زار گردد تازه رویست ضحوکی عاشقان را خوی و دابست
