صوفی وار

صوفی وار. ( ص مرکب، ق مرکب ) صوفی مانند. بکردار صوفی. مانند صوفی:
چو دختر انده من دید سخت صوفی وار
سه روز عده عالم بداشت پس بگذشت.خاقانی.و صوفی وار پای افزار میگشاد.... ( سندبادنامه ص 178 ).
عجب میداشتم دیشب ز حافظ جام پیمانه
ولی منعش نمیکردم که صوفی وار می آورد.حافظ.

صوفی مانند بکردار صوفی

💡 زان مردمک دیده ی من صوفی وار سجّاده بخون دل نمازی می کرد

💡 تصوفست همانا طریقت گل سرخ که بر سماع بدرید جامه صوفی وار

💡 جمع و فرقیست عجب زلف تو را صوفی وار شانه اش جمع کند باد مشوش دارد

💡 ز بیت گفتن بلبل چنار می زد دست که سرو رقص کنان می چمید صوفی وار

💡 شستم از زنگ ریا خرقه خود صوفی وار مصطبه صومعه و میکده شد خانقهم