صوح

صوح. [ صو / ص َ ] ( ع اِ ) جانب وادی و دیوار آن. || پائین کوه یا روی کوه که بدیوار ماند و جانب و ناحیه آن. کوه. || ( مص ) کفانیدن چیزی را. ( منتهی الارب ). شکافتن. ( تاج المصادر بیهقی ).

💡 و نيز زيد بن صوحان كه در اين جنگ شهيد شد و چون به زمين افتاد، اميرالمؤ منين (ع ) بربالين او حاضر شده و در مدح او فرمود:

💡 (زيدن بن صوحان ) با دو برادر خود (سبحان خطيب ) و (صعصعه ) در لشكراميرالمومنين بودند و و رايت آنحضرت در دست سبحان بود، چون (سبحان ) شهيد شدعلم را (زيد) گرفت چون زيد شهيد شد، (صعصعه ) علم را گرفت و او زنده بودتا ايام (معاويه ) كه در (كوفه ) وفات يافت و (زيد) ازابدال بشمار ميرفت و چون بر زمين افتاد جناب على عليه السلام بالاى سرش آمد وفرمود (( رحمك الله يا زيد كنت خفيف المونة عظيم المعونة.))

💡 عايشه از بصره نامه اى بدينگونه به زيد بن صوحان عبدى نوشت: ((از عايشه ام المؤمنين ! دختر ابوبكر الصديق ! همسر پيغمبر، به فرزند پاك سرشت خود، زيدبنصوحان. و بعد، در خانه ات قرار گير و مردم را از طرفدارى على بن ابيطالب بركنارساز. اخبارى كه از تو به من مى رسد بايد خشنود كننده باشد؛ چون تو نزد من موثقترين كسان ما هستى، والسلام )).

💡 معاويه با لشكريانش بلافاصله در منار آب فرات فرود آمدند و بين سپاه اميرالمومنين وآب فرات حايل شدند، اميرالمؤ منين عليه السلام خادمان و غلامان را فرستاد تا از فراتآب بردارند، ابوالاعور با سربازانش نگذاشتند تا آب بردارند، چون على عليه السلاماز اين ماجرا با خبر شد، به مسيب بن ربيع رياحى و صعصعة بن صوحان فرمود:

💡 در اين هنگام صعصة بن صوحان و ميثم و ابراهيم بن مالك اشتر و عمروبن صالحبرخاسته، عرض كردند: يا اميرالمؤمنين تو را قسم مى دهيم به حق پسر عمويترسول الله عليه السّلام، آنچه را كه براى ما درطول زمان واقع مى شود با كلامى واضح كهعاقل و جاهل بفهمند بيان فرمائى.

💡 (--190) بحار الانوار، ج 71، ص 9، روايت 12، و ج 77، ص 378، روايت 1 راوى درروايت نخست مشخص نشده است. و راوى روايت دوم (زيد بن صوحان عبدى ) مى باشد.