شیخ جلیل

شیخ جلیل. [ ش َ ج َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان پشت کوه باشت و بابوئی بخش گچساران شهرستان بهبهان است و 350 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).

[ویکی فقه] شیخ جلیل، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و از الفاظ مدح راوی می باشد.
یکی از الفاظ مطرح در کتب علوم حدیث اصطلاح "شیخ جلیل" است. در این که این اصطلاح بیان گر چیست؟ برخی گفته اند: از الفاظ غیر صریح تعدیل است. برخی دیگر واژه "شیخ جلیل" و الفاظ دیگری را ذکر کرده آن گاه بیان می دارند: شایسته نیست این الفاظ در سخنان بزرگان بر کسی اطلاق شود که از حس ظاهر برخوردار نبوده و معایب وی پوشیده نیست.
سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۱۵۴.
۱. ↑ سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۱۵۴.
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «شیخ جلیل»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۹/۲۸.
...

💡 تپه شیخ جلیل مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - است و در شهرستان سنقر، بخش مرکزی، روستای چوگان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

💡 پدرش میرزاشفیع اهل گرکان، از خانواده قریب مقیم ارومیه و مادرش از ایل افشار ارومیه بود. پس از تحصیلات مقدماتی به آموختن عربی و معارف اسلامی پرداخت و محضر استادانی چون شیخ جلیل ادیب‌العلما را درک کرد. در سال ۱۲۸۳ پس از پایان تحصیلات در مدرسه آمریکایی ارومیه به تهران رفت و در کالج آمریکایی ادامه تحصیل داد.