لغت نامه دهخدا
( شوبة ) شوبة. [ ش َ ب َ ] ( ع اِ ) فریب و مکر. ( منتهی الارب ). خدیعه، اسم مره است. ( از اقرب الموارد ).
شوبه
فرهنگ فارسی
فریب و مکر خدیعه اسم مره است.
جمله سازی با شوبه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سپس فرمود: بنده مؤ من اگر در دنيا دل از دنيا كنده باشد و دلبستگيش همه به آخرتباشد در دم مرگ فرشتگانى نورانى و سفيد روى با كفن هاى بهشتى و حنوطى از حنوطبهشت نازل مى شوند و در چشم انداز مؤ من مى نشينند، بطورى كه مؤ من همه را مى بيند.آنگاه ملك الموت فرود آمده در بالين او مى نشيند و مى گويد: اى جان پاك بيرون شوبه سوى مغفرت پروردگارت و رضوان او، پس جانش مانند آبى كه از دهان مشك فرومى ريزد بيرون مى آيد.
💡 ((جونگ )) يا ((وفادارى )) و ((شو)) يا ((نوعدوستى )). جان انسان در حالت((جونگ )) به طور كامل با خويشتن راست است.حال آن كه در حالت ((شو)) جان از جان بيرون از خود، فهم كاملى و با آن همدردى كاملىدارد. واژه چينى جونگ از دو بخش ((ميانه )) و((دل )) ساخته شده است. انسان كه دلش در ميان باشد، با ديگران همدردى مى ورزد. ولذا به خود وفادار خواهد بود...((جونگ )) راه مثبت تمرين ((رن )) است. واژه چينى شوبه معناى ((چون دل خود)) است؛ يعنى با ديگران آن كن كه دلت مى گويد. كنفوسيوسدر معناى ((شو)) مى گويد:
