لغت نامه دهخدا
( شهوانیة ) شهوانیة. [ ش َهَْ نی ی َ ] ( ع ص نسبی ) تأنیث شهوانی. ( یادداشت مؤلف ). || بمعنی شهوانی. ( از ناظم الاطباء ): نفس شهوانیة؛ روح طبیعیه. ( یادداشت مؤلف ).
شهوانیه
فرهنگ فارسی
تانیث شهوانی یا بمعنی شهوانی
جمله سازی با شهوانیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 او در این اثر دو اصل متقابل قدیمی را که از زمان افلاطون انفعالات نفسانی را براساس آنها مورد مطالعه قرار میدادند_ قوهٔ شهوانیه و غضبیه _ کنار گذاشت و انفعالات را صرفاً به نحو طبیعی و مکانیکی بررسی کرد.