شارقی

شارقی. [ رِ قی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به شارقة، حصنی به اندلس. رجوع به شارقة شود.
شارقی. [ رِ قی ی ] ( اِخ ) عبداﷲبن موسی. مکنی به ابومحمد، از اهل قرآن است. وی از ابوالولید یونس بن مغیث بن الصفا و از او ابوعیسی و این اخیر از عبداﷲبن یحیی بن یحیی روایت حدیث کرده است. ( از معجم البلدان ).

عبدالله بن موسی مکنی به ابو محمد از اهل قر آن است.

💡 تا همچو سایه بر در او گشته ای مقیم مانند آفتاب جهانتاب شارقی