سیمین بدن

سیمین بدن. [ ب َ دَ ] ( ص مرکب ) که تن او در سپیدی چون سیم بود. سپیدتن. سیمین تن:
یکی سروقدی و سیمین بدن
دلارام و خوشخوی و شیرین سخن.فردوسی.در سرو رسیده ست ولیکن به حقیقت
از سرو گذشته ست که سیمین بدن است آن.سعدی.روی اگر پنهان کند سنگین دل سیمین بدن
مشک غماز است نتواندنهفتن بوی را.سعدی.

= سیمتن

که تن او در سپیدی چون سیم بود

💡 بی قرار امروز آن سیمین بدن دارد مرا خار در پیراهن آن گل پیراهن دارد مرا

💡 پرتو مهتاب می سازد کتان را تار و مار کی شود پوشیده آن سیمین بدن در پیرهن؟

💡 همه شاد و خندان و شیرین سخن همه ماه رویان و سیمین بدن

💡 در سرو رسیده‌ست ولیکن به حقیقت از سرو گذشته‌ست که سیمین بدن است آن

💡 نرمی تن اوست دلیل دل مسکین هشدار که آهن دل و سیمین بدن است آن

💡 ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشن شبستان جهان گردید ازان سیمین بدن روشن