سرای پرده

سرای پرده.[ س َ پ َ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) سراپرده:
سرای ملکت و در وی سرای پرده تو
چو باغ پرسرو از لعبتان چین و ختای.فرخی.تا ما بهفت ماه دگر خیمه ها زنیم
پیش سرای پرده ٔتو گرد قیروان.فرخی.ملطفه ای بنزدیک آغاجی خادم خاصه بردم و بدو دادم و جایی فرمود آمدم نزدیک سرای پرده. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 165 ). چون امیر مسعود از این کارها فارغ شد سرای پرده به راه بست بزدند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 513 ). اول کسی که سرای پرده ساخت او [ سهراب ] بود. ( فارسنامه ابن البلخی ص 48 ).
شاه رفت از سرای پرده برون
اندهش کم شد و نشاط فزون.نظامی.رجوع به سراپرده شود.

سراپرده

💡 پیش سرای پرده قدر تو فی المثل این برکشیده منظر گردون چو خرگه است

💡 سرای ملکت و در وی سرای پرده تو چو باغ پر سرو از لعبتان چین و ختای

💡 زین نه سرای پرده نیلوفری برون یک طاق گلشن است که آنجاست منظرم

💡 بلای او ز شبی صد هزار سال کند سرای پرده وصلت کشید روز نواخت

💡 چون شاه سرای پرده بر هامون زد از دجله و نیل خیمه تا جیحون زد

💡 سرای پرده شب را بسوخت آتش روز شب از نهیبش بدرید قیرگون چادر