زنگ خورد

زنگ خورد. [ زَ خوَرْ / خُرْ ]( ن مف مرکب ) زنگ خورده. زنگ زده. زنگ بسته:
تا نکنی زنگ خورد آینه دل که عشق
هست به بازار غیب آینه گردان او.خاقانی.دید آن گل سرخ زرد گشته
و آن آینه زنگ خورد گشته.نظامی.شد آیینه جان من زنگ خورد
زدایم بدان زنگ از آیینه گرد.نظامی.رجوع به زنگ خورده شود.

💡 آینه زنگ خورد و رفت‌ صیقل‌ ما چه ممکن است از شب ما سلام گوی شام تو گر شود سحر

💡 گرفتم آینه‌ام زنگ خورد، رفت به خاک تو از کرم نکنی نا امید دیدارم

💡 دید آن گل سرخ زرد گشته وآن آینه زنگ خورد گشته

💡 تا نکنی زنگ خورد آینهٔ دل که عشق هست به بازار غیب آینه گردان او

💡 مرا باز تیغ صبر بفرسود و زنگ خورد مگر رنگ بخت داشت بر او زنگ از آن نشست