زراط

زراط. [ زِ ] ( ع اِ ) راه. ( دهار ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). لغتی است در صراط. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

راه

💡 قنبل كه از راويان ابن كثير است آن را بر اصل خود خوانده است و ديگران به صادمحض قرائت كرده اند و از حمزه، اشمام صاد به زاءنقل شده است. از نقاش نقل شده كه صراط در لغت روم به معناى طريق است و ابن عطيه آنرا تضعيف كرده است. برخى آن را به صورت زاء خالص ‍ بدون اماله يا اشمامقرائت كرده اند و از فراء نقل شده كه زراط به اخلاص زاء لغت عذرهو كلب و بنى القين است و آنها اصدق را ازدق قرائت مى كنند.آنچه به نظر مى رسد احتمال تعدد لغت باشد، نه قلب وتبديل. به هر تقدير، اگر مطابق با قواعد عرب باشد قرائت آن صحيح است.