روشن هوا

روشن هوا. [ رَ / رُو ش َ هََ ] ( ص مرکب ) که هوای روشن دارد. که دارای هوای صاف و روشن است:
که شهری خنک بود و روشن هوا
از آنجا گذشتن نبودی روا.فردوسی.

که هوای روشن دارد. که دارای هوای صاف و روشن است.

💡 مرا تا آن خداوند آشنا شد دلم روشنتر از روشن هوا شد

💡 چو دریای سیمین روشن هوا زمان و زمین کرده دیگر نوا

💡 کنون چون جهان گرم و روشن هوا بگیرد همی رزم لشکر نوا

💡 که شهری خنک بود و روشن هوا از آنجا گذشتن نبودی روا