روز یقین

روز یقین. [ زِ ی َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روز قیامت:
یقین بشنو از من که روز یقین
نبینند بد، مردم نیک بین.سعدی.دوای خسته و جبر شکسته کس نکند
مگر کسی که یقینش بود بروز یقین.سعدی.

روز قیامت

💡 روزی که ترا ببینم ای عمر عزیز آن روز یقین بدان که جان خواهم داد

💡 دوای خسته و جبر شکسته کس نکند مگر کسی که یقینش بود به روز یقین

💡 یقین بشنو از من که روز یقین نبینند بد، مردم نیک بین

💡 نور روز یقین کجا بیند آنکه در دیده کحل شب نکند

💡 تا هیچ گمان کم نکند روز یقین را تا هیچ خبر خم ندهد پشت عیان را

💡 چون تو گمانی ابدا خایفی از روز یقین عین گمان را تو به سر عین یقین دان و مترس