رخ گشاده

رخ گشاده. [ رُ گ ُ دَ/ دِ ] ( ن مف مرکب ) روی گشاده. بی حجاب. || بمجاز، بشاش. متبسم. خندان. مقابل عبوس:
در عطا رخ گشاده شو چو سحر
که بود چون عطیه دیگر.مکتبی.

روی گشاده بی حجاب یا بمجاز بشاش متبسم خندان مقابل عبوس.

💡 از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم شد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم

💡 پیش رخ گشاده دلدار، می شود پیچیده تر ز زلف زبان سؤال ما

💡 کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشد که گل ز شاخ به تعظیم او پیاده نشد

💡 متواریان پرده غنچه شدند زود گلهای رخ گشاده بر این سبزه جویبار

💡 رخ گشاده می بری کشور به کشور آسمان آسمان شرمی آخر آسمان

💡 گر تیغ آبدار شود خار این چمن چون گل رخ گشاده سپر می شود مرا