رجوما

[ویکی الکتاب] معنی رُجُوماً: برای سنگباران کردن
ریشه کلمه:
رجم (۱۴ بار)
تعبیر به «رُجُوم» (تیرها) اشاره به شهاب ها است، که همچون تیری از یک سوی آسمان، به سوی دیگر پرتاب می شود، می دانیم «شهب» باقی مانده ستارگانی است که طیّ حوادثی از هم متلاشی شده، بنابراین، اگر می گوید: ما کواکب را تیرهایی برای شیاطین قرار دادیم، اشاره به همین سنگریزه های مخصوص است.
. در قاموس گوید: رجم اسم چیزی است که با آن می‏زنند جمع آن رجوم است. بنابر این رجم مصدر و اسم هر دو آمده است. مراد از این مصابیح که هم زینت آسمان پائین و هم تیراند بر شیاطین چیست؟ در آیه دیگر. باید مراد از مصابیح در آیه اوّل همان کواکب باشند پس این کواکب هم چاغ‏های آسمان اند و هم تبرهائی‏اند که شیاطین با آنها زده می‏شوند. در این صورت آنها ثابت نیستند و گرنه رجوم نمی‏شدند. در آیه‏دیگر آمده. در هر سه آیه زینت و آسمان پائین و حفظ آسمان مورد نظر است و در دومی کواکب و در اوّلی و سوّمی مصابیح گفته شده و در ذیل آیه صافات آمده «وَ حِفْظاً مِنْ کُلِّ شَیْطانٍ مارِدٍ. لا یَسَّمَّعُونَ اِلَی الْمَلَاءِ الْاَعْلی وَ یُقذَفُونَ مَنْ کُلِّ جانِبٍ دُحُوراً... فَاَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ» علی هذا مراد از مصابیح و کواکب در این آیات همان شهاب‏ها و سنگ‏های سرگردان در فضا هستند که با ورود به طبقات جوّ زمین آتش گرفته آسمان پائین را زینت می‏بخشند و شیطان‏ها را می‏رانند. ولی قرآن راجع به کواکب در قیامت فرموده. به حکم این آیه کواکب در قیامت پراکنده خواهند شد لذا نمی‏توان آنها را همان رجوم و مصابیح که سنگ‏ها سرگردان باشند هم اکنون پراکنده‏اند و از طرف دیگر بعید است بگوئیم در آیه 6 صافات کواکب به معنی رجوم ؤ در آیه انفطار مراد از آنها غیر رجوت است. بنابر تحقیق کتاب آغاز و انجام جهان کواکب عبارت اند از سیارات منظومه شمسی و مراد از «السماء الدنیا» در آیه 6 صافات نزدیکترین آسمان جهان است نه نزدیک‏ترین آسمان‏های هفتگانه زمین و نزدیک‏ترین آسمان جهان فضای منظومه شمسی است و مراد از مصابیح و رجوم در آیه 5 ملک و 12 فصّلت تیرهای شهاب و سنگ‏های سرگردان‏اند و منظور از «السماء الدنیا» در این دو آیه نزدیکترین آسمان‏های هفت گانه زمین است. خداوند فضای منظومه شمسی را با سیارات و آسمان پائین زمین با با چراغ‏ها و رجوم زینت بخشیده و همان سنگ‏هااند که وارد طبقات جوّ زمین شده آتش می‏گیرند و آن را زیبائی می‏بخشند. در این صورت مصابیح هم چراغ‏اند و هم تیرها و رجوم اند که شیاطین را می‏رانند ولی کواکب فقط زینت اند نه رجوم ئ آنجا که سوره صافات آمده «وَ حِفْظاً مِنْ کُلِّ شَیْطانٍ مارِدٍ» این حفظ بوسیله کواکب نیست بلکه بوسیله دیگر است ما بعد آیه می‏گوید «لا یَسَّمَّعُونَ اِلَی الْمَلَاءِ الْاَعْلی وَ یُقذَفُونَ مَنْ کُلِّ جانِبٍ دُحُوراً... فَاَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ». این آیات نشان می‏دهد که شیطان‏ها هم با شهاب و هم با وسائل دیگر طرد می‏شوند. رجوع شود به «شهاب». ناگفته نماند میلیلردها سنگ‏های سرگردان ریز و درشت به بزرگی دانه‏های شن و ته سنجاق به سرعت 48 هزار کیلومتر در ساعت وارد جوّ زمین می‏شوند و در اثر حرارت ریادی که دارند با تماس به گازهای جوّ آتش می‏گیرند و نور مسطتیلی که در هوا مشاهده می‏شود سوختن آنهاست و گاهی این سنگ‏ها بزرگ اند که باقی مانده آنها به زمین می‏افتد در سال 1348 شمسی سنگی بوزن شش کیلو به آمریکا افتاد و هم چنین سنگی به وزن چهل هزار تن در سیبری افتاد و عدّه‏ای از این سنگ‏ها در موزه ممالک نگاهداری می‏شوند و شهاب‏ها بیشتر در ماه مرداد و آبان نزدیک صبح دیده می‏شوند.