راقول

راقول. ( ع اِ ) رسن که به آن بر درخت خرما برآیند. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) ( از کنزاللغات ) ( منتهی الارب ) ( از المنجد ) ( از ناظم الاطباء ). رسن که بدان بر خرمابن شوند. ( مهذب الاسماء ).

رسن که بان بر درخت خرما بر آیند رسن که بدان بر خرما بن شوند.

💡 سؤ ال ديگر كه در اينجا باقى مى ماند اين است كه چرا بعضى از موارد بالا را به بعضى از آن تعبيرات اختصاص داده، با اينكه معناى مشتركى كه گفتيد در همه هست ؟، مثلاچرا بعضى از موارد را كلام ناميده، و بعضى راقول و بعضى را وحى ؟ و چرا جاى اين تعبيرات را عوض نكرده است ؟ وآنجائى كه تعبيربه قول كرده تعبير به وحى نكرده است ؟.

💡 در نـتيجه امر خدا يك نسبت به تك تك آسمانها دارد، به اعتبار ملائكه اى كه در آن ساكنندو نـسـبـتـى هـم بـه هـر فـرقـه از فـرقـه هـاى مـلائكـه دارد، بـه اعـتـبـار ايـنـكـهحـامـل آن امرند. و خداوند امر را به آنان تحميل كرده، يعنى به ايشان وحى فرموده، چوندر آيـه (انـمـا قـولنـا لشـى ء اذا اردنـاه ان نـقـول له كـن ) امـر خـداى راقول خدا خوانده.