دیو جفت

دیوجفت. [ وْ ج ُ ] ( ص مرکب ) که با دیو دمسازو جفت باشد. جفت و قرین دیو. || به مجاز بیعقل. قرین بیخردی. همنشین دیو. بیراه:
یکایک سخن نزد رستم بگفت
که بیهش ورا دیدم و دیوجفت.فردوسی.

که با دیو دمساز و جفت باشد.

💡 بیامد بخراد برزین بگفت که بهرام را نیست جز دیو جفت

💡 به ایشان خروشید و از خشم گفت که ای لشگر شوم با دیو جفت