دین پاک

دین پاک. [ ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) منظور دین توحید است در برابر ادیان شرک و بت پرستی: و او نیز بر دین پاک از دنیا رفت. ( قصص الانبیاء ص 29 ). و شیث نیز مدتی بر دین پاک زندگانی کرد وبرادران را به اسلام دعوت کردی. ( قصص الانبیاء ص 29 ).

منظور دین توحید است در برابر ادیان شرک و بت پرستی.

💡 دین احمد دین پاکان خداست خود بدین دیگران کفر و بلاست

💡 گوا باش کایدون به آیین پاک شدم کشته در یاری دین پاک

💡 به دنیا دم ز دین پاک او زن به عقبی دست در فتراک او زن

💡 بقمار غم عشق تو دهم نقد دل و دین پاک بازان تو بازند چنین نرد وفا را

💡 هرچه آن با تو فرو ناید بخاک آن همه دنیا بود نه دین پاک

💡 از دین پاک و سیرت نیکو و خلق خوب بنیاد خیر... صلاح و امان توئی